Να αντιμετωπίσουμε τη φασιστική απειλή αλλά πως?

Standard

Ο φασισμός, όπως γράφει ο Μπέρτολντ Μπρέχτ, «δεν έρχεται απ’ το μέλλον
Καινούργιο τάχα κάτι να μας φέρει. Τι κρύβει μεσ’ τα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.»

Πάμε όμως να δούμε τι ακριβώς ξέρουμε, τι ακριβώς έχουμε διδαχτεί από την ιστορία και αν τελικά του έχουμε δώσει σημασία ή όχι..

Στην κρίση του ’30 στη βιομηχανοποιημένη Γερμανία, η πιο βάρβαρη μορφή του φασισμού υπό τον Αδόλφο Χίτλερ, πήρε τα πάνω της στην κυριολεξία. Από ποσοστό 2,6% το 1928 ανέβηκε στο 37,4% το 1932, μέσα σε μόλις 4 χρόνια. Είχε μεσολαβήσει η καπιταλιστική κρίση, η εξαθλίωση, η πείνα και η φτώχεια. Όμως δεν πρέπει κανείς να ξεχνά ότι η τότε Γερμανία είχε μια πολύ οργανωμένη Αριστερά, ένα Κομμουνιστικό Κόμμα με ισχυρή βάση και συνδικάτα. Είναι αξιοσημείωτο το πως αφέθηκε η κατάσταση με τέτοιο τρόπο, και κατά τη γνώμη μου δεν αρκεί να το αποδίδει κανείς στην στάση κυρίως του Κομμουνιστικού Κόμματος-και των συνδικάτων που επικρατούσε-να μην δέχεται καμιά συνεργασία με άλλα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας ή και συλλογικότητες-κόμματα. Σίγουρα έπαιξε ρόλο αλλά μια τέτοια γείωση του ναζιστικού κόμματος στην κοινωνία, μπορεί να εξηγηθεί μόνο με απώλεια αντίστοιχης γείωσης από τους αριστερούς πολιτικούς φορείς.

Επιπλέον, μια σημαντική παρατήρηση που αφορά την εποχή εκείνη είναι η στήριξη που παρείχε η Γερμανική άρχουσα τάξη στο ναζιστικό κόμμα NSDAP. Η διείσδυσή τους σε μεγάλο βαθμό πάτησε και σε αυτό το δεδομένο. Ήταν μια λυση τότε για τον καπιταλισμό, μπορεί να είναι και τώρα??

Προσπαθώ να προσεγγίσω το ζήτημα, να βρω κοινά σημεία με το σήμερα και όλα αυτά χωρίς να αποτολμώ την πλήρη αντιστοίχισή των σημείων της εποχής εκείνης με την Ελλάδα του σήμερα. Δεν περιμένω η ιστορία να επαναληφθεί επακριβώς, άλλωστε δεν το έχει κάνει ποτέ.

Είναι πολλά και χιλιοειπωμένα τα σημεία στήριξης της σημερινής ελληνικής πολιτικής εξουσίας στο φασισμό. Και βέβαια δεν είναι όλα εμφανή. Από τα πιο έκδηλα ήταν η δημιουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους μετανάστες από τον Χρυσοχοΐδη, καθώς και η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών και των προσωπικών στοιχείων των ιερόδουλων με AIDS από τον πρώην υπουργό Υγείας Λοβέρδο. Όλα αυτά δεν ήταν τυχαία, ήταν παιχνίδια με το θυμικό ενός λαού σε απόγνωση, και απέδωσαν τα μέγιστα.

Το κόμμα του Χίτλερ εξέφρασε το ’30 ένα μεγάλο κομμάτι του λαού και ριζώθηκε σε αυτό. Η χρυσή αυγή σήμερα καρπώνεται το πιο καθυστερημένο τμήμα ενός λαϊκού ριζοσπαστισμού (κατά κυριο λόγο εκλογικά ο λαϊκός ριζοσπαστισμός εκφράστηκε μέσα από το ΣΥΡΙΖΑ και τους Ανεξάρτητους Έλληνες αλλά ένα πολύ μικρό μέρος του εκφράστηκε και από τη χρυσή αυγή) που τα 3 τελευταία χρόνια βιώνει μια άνευ προηγουμένου λαίλαπα και αναζήτησε ή αναζητά τρόπους διεξόδου..Το πάτημα, το πιο πιασιάρικο της Χ.Α. ήταν η αναφορά στο μεταναστευτικό. Άγγιξε όμως και προβλήματα πραγματικά, που της έδωσαν λαϊκό έρεισμα. Αυτό κυρίως δε μας αρέσει να το ακούμε γιατί κάνει το φασισμό λίγο πιο δύσκολο στην αντιμετώπισή του.

Εγώ θα προσπαθήσω να κεντράρω σε 2, κατά τη γνώμη μου, σημαντικές αδυναμίες από την πλευρά της Αριστεράς και του αναρχοαυτόνομου χώρου. Για να το πω καλύτερα, πρόκειται για λαθεμένες αντιλήψεις.

Η πρώτη είναι η λαθεμένη αντίληψη ότι μόνο με την προπαγάνδιση (αντιφασιστικές πορείες-συγκεντρώσεις κ.λπ.) ή με στρατιωτικού τύπου αντιπαραθέσεις θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τη φασιστική απειλή όπως αυτή εκφράζεται από τη Χ.Α. Αυτό δεν ισχύει για όλους τους λόγους προανέφερα, γιατί ο φασισμός αποδεδειγμένα έχει λαϊκό έρεισμα και πατάει σε πραγματικά προβλήματα, τα οποία «αντιμετωπίζει» με σκοπό να κερδίσει την εύνοια ή στην προκειμένη περίπτωση την ψήφο. Η Χ.Α. έφτιαξε γραφεία σε κάποιες περιοχές, τα επέλεξε τυχαία?? σαφέστατα και όχι!! ήταν χώροι στους οποίους είχε προηγουμένως κάνει δουλειά σε κόσμο (κυρίως χρησιμοποιώντας το μεταναστευτικό και την «ασφάλεια» των πολιτών) και σίγουρα η ίδρυσή τους βασίστηκε και στη στήριξη-ανοχή από τον κόσμο της γειτονιάς. Αυτά τα γραφεία θα τα χρησιμοποιήσει σύντομα, πολύ σύντομα, για να φτιάξει κοινωνικά παντοπωλεία (το χει ανακοινώσει κιόλας). Και εδώ έρχομαι να θέσω το ερώτημα: Τι ποσοστό θα πιάσει στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση αν τα φτιάξει? και ένα ακόμη: Εμείς θα φτιάξουμε ή θα τους περιμένουμε να το κάνουν εκείνοι πρώτοι και μετά να πάμε να παίξουμε ξύλο όχι πια με τους χρυσαυγίτες αλλά με τους πεινασμένους κατοίκους της γειτονιάς?

Και πάμε στη δεύτερη λαθεμένη, κατά τη γνώμη μου, αντίληψη. Πόσο έχει συνεισφέρει στην άνοδο του φασισμού η δήθεν επίκληση των εθνικών ζητημάτων από τη Χ.Α. αλλά από ΚΑΝΕΝΑΝ (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) άλλο από τους προαναφερθέντες? Αρκετά, ειδικά στην ελληνική περίπτωση. Το γιατί είναι ξεκάθαρο, το είπαν οι πλατείες, το έδειξαν οι παρελάσεις, το ψελλίζουν όλοι αντιμέτωποι με τις κυνικές παρεμβάσεις της Μέρκελ που συμπεριφέρεται σαν να είμαστε γερμανικό προτεκτοράτο, αλλά μιλιά από την Αριστερά. Το αίτημα για εθνική ανεξαρτησία είναι απαραίτητο για τον αγώνα που κάνουμε σε μια πορεία μετάβασης για τη χώρα. Αυτό όμως δεν είναι καθόλου αυτονόητο για ένα τμήμα της Αριστεράς (κυρίως Διεθνιστές) που μέχρι και η αναφορά του είναι θέμα ταμπού. Και αν μη τι άλλο φαίνεται από τη συνθηματολογία που επικρατεί σε τέτοιου είδους συγκεντρώσεις και πορείες (Η εθνική ενότητα είναι μια παγίδα-οι προλετάριοι δεν έχουν πατρίδα κ.λπ.). Το γεγονός ότι τα εθνικά αιτήματα έχουν εντελώς αφεθεί στην ακροδεξιά, σαν να ήταν δικά της από πάντα, είναι κάτι που πρέπει άμεσα να αλλάξει. Οι πατριώτες το ’40 ήταν στο ΕΑΜ, όχι στους ταγματασφαλίτες-χύτες υποστηρικτές των ναζί. Η Ελληνική Αριστερά έχει ευθύνη στις σημερινές συνθήκες να προτάξει αυτά τα πιο επίκαιρα από ποτέ συνθήματα…να οργανώσει τις αντιστάσεις του λαού στα νέα μέτρα και να μην αφήσει χώρο σε προσπάθειες των φασισταριών να εκμεταλλευτούν την αγανάκτηση του λαού.

Πολλά πρέπει να αλλάξουν και σίγουρα δεν είναι εύκολο, αλλά το πρώτο δύσκολο και αναγκαίο βήμα είναι να πετάξουμε από πάνω μας αγκυλώσεις του παρελθόντος.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s